Het strand van Domburg (Zeeland)

​

Na 2h rijden kwamen we aan in Domburg, auto geparkeerd aan het recreatiepark “De Parel” paar minuten van de kerk waar ons oorspronkelijke wandeling zou starten.  Aan de slagboom van de parking moet je bankkaart insteken en hij registreert je kaart. Bij het uitrijden stak ik mijn bankkaart terug in de automaat maar het werd geweigerd omdat er een pincode vereist is. Dus ik op zoek naar de receptie, maar geen receptie gevonden. Er staat wel een betaalautomaat maar deze is buiten werking. Hier stond ik dus, wat nu? Ik heb toen besloten om een uitgaande auto te volgen en kort op zijn bumper aan het volgen.  De auto met Nederlandse nummerplaat stak zijn kaart in de automaat en de slagboom ging open. Rustig accelereerde hij en ik volgde hem, kuste bijna zijn bumper en clandestien verlieten wij de parking.

“De mooiste wandeling van Zeeland” een lusvormige wandeling rond Domburg. Een mix van zee, strand, duinen, bos en dorpszichten. Deze kan je downloaden via een app “wandelzapp” De app op mijn smart Phone geïnstalleerd en de wandeling gezocht. 1 wandeling kun je gratis raadplegen, daarna moet je een abonnement nemen. De wandeling vond ik heel vlug in de app, maar is zeer onpraktisch om te volgen. Het is een geschreven routebeschrijving en werkt niet als een GPS. Na een kwartier al zoeken naar de begin van de wandeling en meer aandacht op mijn scherm dan het uitzicht besloten we om maar een wandeling te improviseren. Bordje strand gevolgd en na 5 minuten stonden we al aan de zee.  Langs de branding genoten we van de geuren, wind, geluid van de zee en na een 1h45 wandelen, waar de duinen rechts van ons verdwenen besloten we om via de duinen terug te keren. Kamiel gevolgd en we kwamen in een zeer mooi stuk natuur. Eindelijk zoet water voor Kamiel en kon hij het zout uit zich gaan wassen. Deed hem deugd. Maar, plots kwamen we ook in een heel andere omgeving. Onbezoedeld, veel zoetwater plassen, de kruinen van bomen gelijkmatig afgeschoren door de wind. Een heel mooi stuk natuur, maar toen zagen we een bord: “verboden toegang” Och, rebellen dat we zijn, maar toch rebellen met een groot hart voor natuur besloten om onze weg te vervolgen. Na een 20 tal minuten wandelen waren we ingesloten en moesten een weg zoeken om hier uit te geraken. Na wat prikkeldraad en hekken te hebben bedwongen waren we op een aangelegd wandelpad. Een pad dat soms onderbroken werd door een hek. Dit hek was voor de dieren die het gras kort houden en aan natuurbehoud doen.  Maar omdat de winter toch nog wat aanwezig is zijn we geen runderen tegengekomen, wel een paar kleine paarden, pony’s dus. Bij splitsing waar we de keuze kregen om onze wandeling verder te zetten via het berkenbos of terug via het strand, besloten we om toch maar te gaan genieten van de zee. Maar voor dat we onze tocht verder zette, begon mijn maag een beetje te grommen. Het  Strandpaviljoen "Lage Duintjes" een blauw paviljoen op het strand. Met heel veel glas wordt er veel aandacht besteed aan het uitzicht. Ik nam een Zeeuwse vissoep en Treesje een pannekoek natuur. Ze besteden niet alleen aandacht aan het uitzicht maar ook aan het eten. Mijn vissoep was vers gemaakt en smaakte naar de zee. De pannekoek was zeer basic maar was ook vers gemaakt. Ik zou hier zeker terug komen om iets uitgebreider te komen eten. Misschien wel een idee om mosselen te gaan eten volgende keer. Lage Duintjes ligt op het strand van Oostkapelle. Na een 45tal minuten rusten ging onze wandeling verder en via het strand van Oostkapelle terug naar Domburg. Na 4h en een half te genieten van de Zeeuwse kust besloten wij om vlug terug te komen.